IEEE در دانشگاه شهید بهشتی، از نگاهی دیگر…

by AbiusX

VN:F [1.9.5_1105]
امتیاز: 0 (از 0 رای)

امروز در تالار ابوریحان، که بزرگترین تالار بسیار مجلل و شیک دانشگاه شهید بهشتی است، مراسمی برگزار بود به مناسبت IEEE. برای آنانی که با IEEE آشنا نیستند، مخفف عبارت «Institute of Electrical and Electronics Engineers» هست و به صورت «آی تریپل ای» خوانده می‌شود. این موسسه معتبرترین موسسه بین‌المللی برق و کامپیوتر است و تقریبا تمام استانداردها و رشدهای مهم علمی الکترونیک و کامپیوتر را جلو می‌برد. به گفته ویکیپدیا این موسسه حدود ۳۶۵ هزار عضو در ۱۵۰ کشور جهان دارد.

دانشگاه شهید بهشتی و به خصوص دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر امسال به عضویت این موسسه درآمده و افراد زیادی از جمله خود من حق عضویت آنرا پرداخت کرده و عضو شده‌اند تا بتوانند هم از علم این موسسه استفاده کنند و هم به علم آن بیافزایند.

و اما من در این مطلب می‌خواهم انتقادی با همایش بزرگ امروز این موسسه در دانشگاه شهید بهشتی برخورد کنم. اینکه افراد بسیاری از ساعت ۹ صبح الی ۱ بعد از ظهر در تالاری جمع شوند، به قول خودشان به سخنرانی «انگلیسی» نماینده آن گوش دهند، کوکاکولای رایگان گرفته و بخورند و با حسی کاملا مدرن و خارجی به کار خود برگردند، اینکه بر روی درب دانشکده کاغذی خورده شود که «کلاسهای ساعت ۱۰:۳۰ الی ۱۲ به علت همایش IEEE تعطیل است» و اینکه بچه‌ها برای اینکه خود را علمی نشان دهند و ثابت کنند از بقیه عقب نیستند، سری به آنجا بزنند هرچند نه بدانند برای چیست و نه در آن چه چیز سرو می‌شود، همه و همه نشاندهنده آنست که اینگونه مراسم‌ها با این شیوه اجرا، هرچند در ماهیت خوب است اما در عرض هویت علمی ما را زیر سوال می‌برد.

دانشگاه ما باید دانشجو تربیت کند، باید کسی تربیت کند که تولید علم کند، علم اسلامی و ایرانی که در دنیا کم است. نه کسی که در رویاهای خود دیدن دفتر آمریکایی IEEE را هر روز بپروراند. اینکه رییس دانشکده و اساتید کلاسهایشان و عملا دانشکده را تعطیل کنند که برویم و با اظهار وجود در چنین مراسمی، برای خود اعتبار علمی بیافرینیم – آنهم اعتباری که آنها به ما می‌دهند! -  این درست نیست. درست آنست که بروند تا کسی شویم. شرکت در این مراسم وسیله است، نه هدف. عضویت ما در این موسسات، برای آنست که خودمان رشد کنیم، چیزی یاد بگیریم و چیز جدیدی – در راستای باورهای صحیح خودمان – به آن بیافزاییم، نه اینکه بشویم برده و خدمتکار آنها در علم. ذهن خود را دربست در اختیار آنها بگذاریم و برایشان کار کنیم، و این را ارزش بدانیم و آنها هم در عوض کمی به ما هویت دهند و بگویند ایرانی‌ها نیز حسابند.

من شخصا بسیار موافق اینگونه برنامه‌ها هستم و در چندین گروه بین‌المللی فعالیت می‌کنم، اما جهتگیری خودم رو از دست نمی‌دهم. اساتید و رییس دانشکده که خواسته و ناخواسته الگوی بسیاری از دانشجویان هستند، باید به مراتب برخوردی هوشمندانه‌تر و آگاهانه‌تر داشته باشند. مهم این نیست که با شرکت در این مراسم و تعطیل کردن کارهای خودمان، احساس بزرگی کنیم، مهم آنست که آنقدر کار کرده باشیم تا با افتخار در چنین مراسمی شرکت کنیم، طوری که بقیه از نتایج کار ما استفاده کنند و ما به آنها چیزی بیافزاییم.

پس ما کی فکر می‌کنیم؟

VN:F [1.9.5_1105]
امتیاز: 5.0/10 (1 رای)
IEEE در دانشگاه شهید بهشتی، از نگاهی دیگر..., 5.0 out of 10 based on 1 rating

مطالب مرتبط

  • No Related Post