حکایت پا خوره داستان از آنجا شروع شد که دو مرد در جنگلی همسفر بودند. مردی سالم و مردی که پاهای خود را به دلایلی از دست داده بود و ویلچر نشین بود. در حال طی طریق بودند و مرد سالم به دید تمسخر به مرد معلول مینگریست و گاها نیز تلنگری به او میزد، [...]
عفت سرمایهایست که هم در بعد فردی و هم در ابعاد اجتماعی خویش، میتوان قید یکبار مصرف بودن را به آن نسبت داد. عفت اگر از بین برود، بدین سادگی برنخواهد گشت و فرد یا جامعهای که گوهر عفت خود را از دست داد، دیگر آنرا بدست نخواهد آورد، مگر با یک معجزه. حال شاید بهتر بتوان اهمیت مسئله حجاب و حیا در اجتماع را درک کرد و برای نگهداری این گوهر برنامهریزی نمود.
و اما متنباز… یا همون اوپن سورس خودمون، امروز میخواهم راجع به متن باز و ربط اون به آزادی و دموکراسی و حقوق بشر صحبت کنم! پس گوشاتو باز کن و با دقت بشنو … از حدودای سال ۱۹۹۸ که اپن سورس و متنباز عمومیتر شد، همه فهمیدن که چقدر خوبتره. مخصوصا بعد از اینهمه [...]
و اما هدف اینگونه فیلمها به همراه فعالیتهای بسیار دیگری که به برخی از آنها (از جمله تحریف تاریخ) ذکر شد، ثبات دادن به فرهنگ آمریکایی در اذهان عمومیست. مردم آمریکا و اروپا که خود را کل مردم زمین میدانند، اصلیت فرهنگی خود را از یونان و در طول آن روم دارند. تمام آنچه از یونان رسیده ترجمه مسلمانان بوده و بنابراین زیاد جای تحریف ندارد، ولی اگر روم چنان باشد که الان آمریکا هست، از آنجایی که گذشتهشان بوده و تقدیسی برای آن قائلند و از آنجایی که تمدنی نسبتا موفق بوده است، باعث تسخیر و مسخ مردم غرب میشود که ما از اول همین بودهایم و الان هم همین هستیم، نه بد است و نه باید تغییر کند!
این سیکل معیوب، دقیقا سواری دادن به غرب است و چندین برابر عایدی آن برای ما (که تقریبا هیچ است غیر از تشویق آنها که بارک الله ایران هم علمی است!) برایمان هزینه دارد، از زحمت استاد برای تهیه (با بودجه بیت المال) گرفته تا هزینههای نقدی پرداخت شده. آخر چه چیز عاید ما میشود؟ ۱۱ برابر دنیا تولید علمی داشتن تا به آن دل خوش کنیم. معرفتشناسی علم، جدای مبادی اصلی خود برای ما مشخص میکند که اصلا این علم را میخواهیم چکار؟ به چه درد ما میخورد و اصولا چه علمی به درد ما میخورد. امپریالیزم نمیخواهد و نمیگذارد که ما در این عرصه پیشرفت کنیم ولی خودآگاهی دانشمندان و نخبگان ما حتما این دگم را خواهد شکست.